Λοιπόν, είναι γεγονός: Υπάρχει έλλειμμα μυαλού σε κείνους που (παριστάνουν ότι) κυβερνούν αυτή την ταλαίπωρη χώρα. Απόδειξη; Οι πανηγυρισμοί...
Λοιπόν, είναι γεγονός: Υπάρχει έλλειμμα μυαλού σε κείνους που (παριστάνουν ότι) κυβερνούν αυτή την ταλαίπωρη χώρα. Απόδειξη; Οι πανηγυρισμοί του Μαξίμου και οι ανάλογες διαρροές στον φιλικό Τύπο των κυβερνώντων, για τη νίκη κατά των απεργών της ΔΕΗ. Διότι αποδείχτηκε, λένε, η μεταρρυθμιστική αποφασιστικότητα της κυβέρνησης. Που έδειξε στην επερχόμενη τρόικα ότι δεν πρόκειται να υποχωρήσει μπροστά σε όσους... μπλα, μπλα, μπλα.
Και ποιος, παρακαλώ, διεκδικεί την αποκλειστικότητα της σχετικής φιγούρας; Μα ο Σαμαράς αυτοπροσώπως - πάλι εκτός νυμφώνος ο συμπληρωματικός Βενιζέλος. Διότι ο πρωθυπουργός, λέει το θριαμβευτικό αφήγημα, λίγο πριν αναχωρήσει για το Καστελόριζο, για να συνεορτάσει τα γενέθλια του Έλληνα κροίσου Λιβέρη, ομού μετά πολλών άλλων κροίσων, πήρε το ρίσκο να δώσει την έξυπνη και πρωτότυπη εντολή: Επιστρατεύστε τους για να δουν τι εστί μεταρρύθμιση και Σαμαράς.
Κι αυτό το θεωρούν μεγάλη κίνηση, έξυπνη να πούμε. Πρωτότυπη για τα ακροδεξιά μυαλά τους. Επιστράτευσαν τους ναυτεργάτες, επιστράτευσαν τους εκπαιδευτικούς, και τώρα επιστράτευσαν και τους εργαζόμενους της ΔΕΗ. Σε λίγο, όπως πάνε, δεν θα μείνει απεργός χωρίς χακί και χωρίς φύλλο πορείας για το μέτωπο της υποχρεωτικής εργασίας. Κι αυτό το αποκαλούν εξυπνάδα. Πολιτική εξυπνάδα μάλιστα. Θάρρος πρωθυπουργικό. Βαυκαλίζονται ότι με κάτι τέτοια ασκούν πολιτική και κερδίζουν τις καρδιές της τρόικας, του Λιβέρη και του Χατζηπετρή.
Εδώ το σχόλιο ανήκει στη Βούλτεψη: Είδε ο ποντικός τη σκιά του και νόμισε πως είναι λιοντάρι. Ή αλλιώς πώς αναφωνείς έμπλεως εθνικού ενθουσιασμού: Πρωθυπουργάρα μας! Διότι ο άνθρωπος πιάνει το εγχειρίδιο ακροδεξιών λύσεων σε κρίσεις και του δίνει και καταλαβαίνει. Με τα επείγοντα, με τα κατεπείγοντα, με τα νομοσχέδια χιλίων σελίδων και ενός άρθρου, με το λουκέτο στη Βουλή, με τις επιστρατεύσεις. Τι άλλο θα κατεβάσει το κοφτερό μυαλό του για να καταλάβει άπαξ και διά παντός ο κάθε πικραμένος τον χρυσό κανόνα της πολιτικής του; Πονάει κεφάλι, κόψει κεφάλια. Των άλλων.
Μετά απ' αυτό, είναι να απορεί κανείς με κείνον τον Ντάισελμπλουμ. Ο οποίος, την ίδια στιγμή που ο Σαμαράς μεταρρύθμιζε τους απεργούς, απαιτούσε για χιλιοστή φορά να υλοποιούμε τις μεταρρυθμίσεις κι όχι απλώς να τις υποσχόμαστε. Δεν μπορεί να τραβήξει μια επιστράτευση και σ' αυτόν το στρατολογικό γραφείο του Μαξίμου να ησυχάσουμε;
πηγή
