Ο 'Ελληνας φιλόσοφος Δημόκριτος αναφέρθηκε πρώτος στα άτομα, το μικρότερο κομμάτι ύλης, που κατά την φιλοσοφία του δεν μπορούσε να διασπ...
Ο 'Ελληνας φιλόσοφος Δημόκριτος αναφέρθηκε πρώτος στα άτομα, το μικρότερο κομμάτι ύλης, που κατά την φιλοσοφία του δεν μπορούσε να διασπαστεί σε κάτι μικρότερο.
Στη νεώτερη επιστήμη η αντίστοιχη έννοια είναι τα κβάντα, οι ακέραιες ποσότητες φυσικών μεγεθών.
Στο παρόν άρθρο θα αναφερθώ στο γεωμετρικό κβάντο μήκους, την μικρότερη δυνατή μονάδα μήκους λ.
Ο τρισδιάστατος χώρος που μας περιβάλλει αποτελείται από γεωμετρικά κβάντα χώρου.
Στο σημείο αυτό θα πρέπει να εξετάσουμε τον τρόπο που αλληλεπιδρούν τα γεωμετρικά κβάντα και δημιουργούν τον κόσμο.
Μπορούμε να διακρίνουμε δύο ακραίες μορφές δομής: την κρυσταλλική και την σφαιρική.
Για να μελετήσουμε την κρυσταλλική δομή θα χρησιμοποιήσουμε τον απλούστερο κρύσταλλο, δηλαδή τον κύβο, που εξασφαλίζει ομοιομορφία ιδιοτήτων του χώρου, ανεξάρτητα από τον προσανατολισμό.
O τυπικός κβαντικός κύβος θα ήταν ένας κύβος με μήκος πλευράς ίσο με το κβαντικό μήκος λ.
Εμείς θα εξετάσουμε όμως τον μικρότερο δυνατό κβαντικό κύβο που μπορούμε να αντιληφθούμε, καθώς σε κάποιες διάστασεις του θα περιέχει τουλάχιστον ένα μήκος ίσο με λ.
Τον κύβο αυτό θα τον ονομάσουμε εξωτικό κβαντικό κύβο.
Το μεγαλύτερο μήκος που μπορούμε να μετρήσουμε σε ένα οποιοδήποτε κύβο είναι η απόσταση ανάμεσα σε δύο κορυφές που δεν ανήκουν σε δύο εφαπτόμενες έδρες του κύβου.
Χρησιμοποιώντας το πυθαγόρειο θεώρημα βρίσκουμε ότι σε ένα κύβο με πλευρά λ το μήκος αυτής της απόστασης υπολογίζεται ως η τετραγωνική ρίζα του 3 επί το λ, δηλαδή ίσο με 1,73 *λ
Αν λοιπόν θεωρήσουμε ένα κύβο με πλευρά ίση με 0,57*λ ( όπου 0,57 =1/1,73) ,αυτός θα μοιάζει μ' ένα οκτάκτινο αστέρι ή εναλλακτικά με ένα κύβο με όλες τις κορυφές του πάνω σε μία σφαίρα με ακτίνα λ/2.
Επειδή έχουμε δεχθεί ότι το μήκος λ είναι η μικρότερη υφιστάμενη μονάδα μήκους, ο κύβος αυτός δεν θα έχει ορατές πλευρές, καθώς το μεγαλύτερο μήκος που μπορούμε να μετρήσουμε σε μία τετράγωνη πλευρά με μήκος πλευράς 0,57*λ είναι 0,8*λ (μήκος διαγωνίου της τετράγωνης πλευράς).
Τα 8 σημεία που αποτελούν τις κορυφές του κύβου θα είναι αόρατα σαν σύνολο και θα γίνονται αντιληπτά μόνο ,αν παρατηρούμε ανά δύο τις κορυφές, που ανήκουν σε μη συνεχόμενες πλευρές του κύβου.
Από την παραπάνω ανάλυση διαπιστώνουμε ότι μία παρόμοια κυβική κρυσταλλική δομή του χώρου στο μεγαλύτερο μέρος της είναι αόρατη και το τι βλέπουμε απ' αυτή εξαρτάται από την γωνία με την οποία παρατηρούμε τον κύβο.
Πρόκειται στην ουσία γι΄αυτό για το οποίο μίλαγε ο Δημόκριτος και το περιέγραφε ως κενό, που δεν ταυτίζεται με το τίποτα.
Οι ιδιότητες του:
1. Είναι στην ουσία διάφανο
2.Είναι τρισδιάστατο, αλλά γίνεται αντιληπτό από μόνο του ως μονοδιάστατο και αυτό μόνο, όταν το παρατηρούμε από κατεύθυνση κάθετη σε οποιαδήποτε εσωτερική διαγώνιο του κύβου.
3. Τέσσερεις τέτοιες κυβικές δομές, τοποθετημένες σε δύο σειρές θα γίνονταν αντιλητές ως ένα τυπικό κβαντικό τετράγωνο με πλευρά μήκους λ ( ενώ στην ουσία η πλευρά είναι 2*0,57*λ=1,14*λ ) , με κρυμμένο το 29% του εμβαδού της πλευράς (καθώς ( 1,14*λ)*(1,14*λ)=1,29 *λ*λ ) και κρυμμένο όγκο το 74% του όγκου του τυπικού κβαντικού κύβου (καθώς 4*((0,57*λ)*(0,57*λ)*(0,57*λ))=0,74*(λ*λ*λ) )
4.Οκτώ παρόμοιες κυβικές δομές τοποθετημένες ανά τέσσερεις συγχρόνως σε δύο σειρές θα γίνονταν αντιληπτές ως ένας τυπικός κβαντικός κύβος με πλευρά μήκους λ (ενώ στην ουσία η πλευρά θα είναι 2*0,57*λ=1,14*λ ), με κρυμμένο το 29% του εμβαδού της πλευράς (καθώς ( 1,14*λ)*(1,14*λ)=1,29 *λ*λ ) και κρυμμένο το 48%του όγκου ενός τυπικού κβαντικού κύβου (καθώς 8*((0,57*λ)*(0,57*λ)*(0,57*λ))=1.48*(λ*λ*λ))
Από τους παράπανω συλλογισμούς καταλήγουμε ότι παίζοντας με το κενό, δηλαδή με τους εξωτικούς κβαντικούς κύβους ,μπορούμε να κρύψουμε το ανώτερο το 14% οποιουδήποτε μήκους στο τρισδίαστατο χώρο, το ανώτερο το 29% οποιουδήποτε εμβαδού και το ανώτερο το 48% οποιουδήποτε όγκου.
Αν θεωρήσουμε ότι ο κύβος έχει σταθερή πυκνότητα μπορούμε να υποθέσουμε ότι με δομές που αποτελούνται από οκτώ ενωμένους εξωτικούς κύβους μπορούμε να κρύψουμε το 48% της μάζας των σωμάτων.
Οι σύγχρονοι επιστήμονες που ψάχνουν στο σύμπαν την μαύρη μάζα και την μαύρη ενέργεια μπορούν με τους παραπάνω συλλογισμούς να καταλάβουν που βρίσκεται αυτό που ψάχνουν : στην κυβική κβαντική δομή του σύμπαντος με δομικό στοιχείο 8 ενωμένους εξωτικούς κβαντικούς κύβους.
'Ολα τα παραπάνω προυποθέτουν ένα σύμπαν τρισδιάστατο με κρυσταλλική δομή και ιδιότητες παρόμοιες σε όλη του την έκταση.
Η αλήθεια όμως είναι ότι το σύμπαν συμπεριφέρεται περισσότερο σαν σφαίρα και αυτό διαφοροποιεί κάπως τα πράγματα.
Η ανάλυση της σφαιρικής δομής θα γίνει σε άλλο άρθρο...
Son Ofeon - Ramnousia
